54 - مير كرمانى مير كرمانى از شاعران غزلسراى قرن هشتم هجريست كه در شعر « مير » تخلّص مىكرد . وى معاصر شيخ اويس جلاير ( 757 - 776 ه ) بوده است . از احوالش اطلاع چندانى در دست نيست ولى نقل اشعارش در مجموعه‌ها و جنگها دليل شهرتش در ميان شاعران عهدست . وى دو مثنوى بنام « مجمع اللطايف » در سال 732 و « درج اللئالى » در سال 726 سرود « 1 » . ديوان او را مرحوم سعيد نفيسى در حدود هشت هزار بيت نوشته « 2 » و من آن را نديده‌ام . اين غزل ازوست « 3 » : اى ساقى گلرخ بيا جام مى گلگون بده * وى عاشق صادق برو تقوى و زهد از سربنه عشق بتان و زاهدى هرگز نباشد متّفق * يا دل بمهرويان مده يا ترك مستورى بده از نام نيك و ننگ بد حاصل نگردد كام دل * آرى ز كار عاشقان جز باده نگشايد گره مخمور دُرد عشق را سازد شراب وصل تو * رنجور درد عشق را سودى ندارد سيب و به آوازهء خوى تو چون معروف شد در بحر و بر * و افسانهء سوداى من مشهور در هر شهر و ده بر جان مير خسته دل هرلحظه تير غم خورد * تا ابروى عاشق كُشت دارد كمان كين بزه

--> ( 1 ) - تاريخ نظم و نثر در ايران ص 209 ( 2 ) - ايضا همان مأخذ ( 3 ) - نقل از مونس الاحرار چاپ تهران ج 2 ص 983 - 984